 |
Bureau voor Aarde Educatie, Visie-ontwikkeling & MethodiekscholingPraktijk voor Mens&Natuur |
 |
|||||||
| Weblog | |||||||||
Vele lagen van werkelijkheid
Hoog tijd om weer eens bij te pennen... veel gebeurd de voorbije weken. Ik ben mijn aandacht aan het verleggen naar mijn Praktijk Mens&Natuur. Voelt als de vertrouwde haven uitzeilen, het vaste land achter me laten en me overgeven aan de golven en het avontuur... bedacht ik me vanochtend. Spannend, ongewoon, beetje onzeker en heel veel zin in nieuwe ontmoetingen, creaties, ervaringen. Ik weet ook dat ik kan vertrouwen op alle ervaringen, kennis en kunde die ik in het verleden al heb opgedaan... maar toch! Dit weekend met de collega's van Reizende Aarde School een extra samenscholing gehad, omdat ze daar ook aan het aftasten zijn, 'hoe verder te gaan?', als ik mijn energie er grotendeels uit terug trek. En we/ze gaan door!!! En dat voelt goed, rustig en ook wat ongewoon natuurlijk. Telkens weer spring ik in de modus, doen...! Om vervolgens te bedenken, nee niet meer aan mij.... loslaten, laten gaan. Ik vaar een andere koers én weet me ingebed en gesteund door vele anderen. Heerlijk. Die bedding voel ik nu ook in het noorden om me heen groeien, en dat was ook een deel van mijn wens. Dichterbij huis mensen, maatjes en werk ontwikkelen... en dat is stilletjes aan aan het gebeuren. De jaarcyclus Aarde, Water, Lucht & Vuur - Spiegel je aan de Natuur trok afgelopen zaterdag wel 9 deelnemers! Heerlijk gewerkt in de prachtige theetuin Liefhebberij de Hooiberg van Edmee in Katlijk. Nu maken we ons op voor de laatste zaterdag in de serie van dit jaar, 17 december. Voorwaar een uitdaging ook dan de gehele dag buiten te zijn!!! Aarde & Vuur.
Daarnaast zijn we nog goed bezig met onze studie naar het Oude Weten. Vanmiddag komen er een aantal vrouwen naar mijn kleine watertuin op de rand van Leeuwarden. Ben heel benieuwd wat dat voor inzichten gaat opleveren. Toen ik eerder deze week even kontakt zocht met de deva's van deze wereld dienden zich meteen beelden aan van het voormalige polderland en de uitgegraven watermassa's... Een nieuwe collega, gevonden via via ook woonachtig op deze zuid rand van Leeuwarden, komt hoop ik met haar waterdrum werken. Met haar ben ik in een intensief brainstorm en speeltraject om uit te vinden wat wij samen te doen hebben in de wereld. Een van ons beider conclusies is dat het hoog tijd wordt om krachten te bundelen, samen te werken en ons te laten leiden, naar datgene dat voor ieder van ons te doen staan de komende tijd. Ik ben er klaar voor...! Vorige week nog een zeer geinspireerd verhaal gehoord over social media van een super enthousiaste dame, het 'meisje van de slijterij' die jaren geleden vanuit haar winkel is begonnen met digitaal te netwerken. Ze schreef er net nog weer een blog over op haar site, vooral lezen als je dit interesseert! Zij inspireerde ook mij weer om meer te gaan doen met mijn netwerken en de hulp van de virtuele wereld.
Een eerste vraag is meteen wie leest deze blog en hoe kan ik zorgen dat dit vaker gebeurt? Als je tips hebt of me laat weten dat je deze webblog leest, maak je me heel blij!!! Datum: 21-09-2011 in algemeen Reacties (toevoegen)Het Oude Weten
De voorbije weken ben ik weer heerlijk veel bezig geweest met het verder verkennen en verdiepen van onze relatie met de natuur. In de inspirerende werelden van Ecolonie in de Vogezen, Frankrijk onderzocht ik met collega Margriet de relatie tussen ecologie en psychologie. Later zul je daar nog meer over lezen. Enkele dagen later waren we te gast op Heidehof in Eext voor onze jaarlijkse zomerweek. Ditmaal met het thema het oude weten. Ook daarover ga ik weer schrijven. Voor nu wil ik jullie laten weten dat er weer een serie woensdagen gaat starten waarin je met ons op onderzoek kunt, kijk in de agenda Bovendien Er is bij mij een gedicht geboren. Wil je het horen?
ze zit er als vergeten… Die oude wijze man of vrouw, ze houdt van jou!
Daar ergens tussen de sparren, in het woud, de hei of op het ven. Overal waar ik maar ben.
omdat we langs haar heen kijken. Uren, dagen, maanden, eeuwen… Soms luisteren slechts de spreeuwen!
Dan wordt het weer een sport, haar te zoeken in het woud. Ja, daar ergens tussen het dorre hout.
En beloof je je zelf met klém, haar nooit meer zoo lang te vergeten dit prachtige oude weten!
Kom ook luisteren binnenkort! Op 17 september organiseren we weer een themadag rond Aarde Water Lucht & Vuur, Spelen met de natuur. En 21 september starten de woensdagmiddagen rond het Oude Weten Wie weet tot ziens, Gerwine Wuring Datum: 05-09-2011 in algemeen Reacties (toevoegen)Een verrassend heilige berg
Zie zo weer thuis van een maand diepgaande ervaringen in de Gobi woestijn van Mongolie. Een van de dingen die me daar echt raakten was de combinatie van sjaminsme en boedisme. Of moet ik zeggen het 'alledaagse volksgeloof' dat ik de mensen, mn in de stille, lege zuidoost hoek van dit immense steppenland, heb zien uitoefenen. Zo bezochten we op een dag de berg Shi'liyn bogd uul, een halve krater in een immens vulkaanlandschap. Bovenop de berg bevindt zich een enorme Ovoo. Een stenenbouwwerk dat helemaal vol was gehangen met boedistische vlaggen, waar tussen vele offerings van rijst, koekjes, snoepjes, geld, wierrook, wodka en dergelijk waren geplaatst. Tot onze grote verrassing waren we niet de enigen die des 's ochtends voor dag en dauw de berg opliepen. Hoewel er in geen velden of wegen, of zeg maar karrepaden, van enige bewoning sprake is, klommen we met tientallen mensen tegelijk naar boven om de zon te begroeten. Op het moment dat de zon boven de horizon kwam stonden ze allen te klappen en te juichen en met hun handen om hoog de zon te aanbidden. Vervolgens werd er naar goed Mongools gebruik 3 maal met de zon mee om de ovoo gelopen. Onderwijl rijst, snoep, wodka en melk naar de heilige stenen werpend.
Hele families hadden zich hier verzameld om, naar ons in gebrekkig engels duidelijk werd gemaakt, een maal per jaar deze tocht te ondernemen en de goden te eren. Het mooiste was dat dit alles op een heel eigen, organische en spontane manier verliep. nergens was ook maar een priester, lama of sjamaan te bespeuren die hieraan leiding kon geven. De mensen deden gewoon wat ze te doen hadden, bezochten nog wat andere heilige plekken op de berg, deden allen hun eigen kleine ritueeltjes, bleven nog wat hangen in het zonnige ochtend licht om vervolgens hun weg naar beneden weer op te pakken.
Voor ons een prachtige ervaring om deze mooie mensen op zo'n respectvolle wijze bezig te zien met datgene dat voor hen waarde heeft en zij op hun eigen tijd en tempo vorm aan geven. Inspirerend voor mijn werk thuis en op het Eigentijds Festival... Datum: 10-08-2011 in algemeen Reacties (toevoegen)Who knows, time shows...
Tjee ik zie dat het alweer 10 weken geleden is dat ik mijn laatste weblog heb geschreven... Ik ben blij dat ik mezelf kan toestaan om hier rustig over te zijn. Zo werkt het kennelijk bij mij. Een hele tijd kan ik me nauwgezet aan de afspraken houden die ik met mezelf heb gemaakt, om vervolgens te voelen dat het nu weer even losser mag. Met heel veel plezier, toewijding en genieten heb ik het voorbije jaar bijna iedere week een tekstje geschreven, gewoon omdat het fijn is om te doen. En dan ineens is het over, voorbij en even niet zo van belang. Misschien speelt mee dat ik geen idee heb of mijn weblogs vaak gelezen worden? En daarin speelt dan weer de keuze in mijn tijdsbesteding en prioriteiten een rol.
Ben jij daar goed in? Keuzes maken, prioriteiten stellen én bijstellen? Ik had veel te doen de voorbije weken, fijne en mooie en waardevolle zaken, heerlijk. En nu zo vlak vóór mijn vakantie voel ik dat het tijd wordt mijn weblog toch weer even op te pakken. Om een draadje toe te voegen aan het weefwerk van mijn werkzaamheden voor de aarde, de natuur en de verbinding met de menselijke aard en natuur. Vroege zomervruchten te plukken van al mijn inspanningen. Want hard gewerkt heb ik wel weer. Soms kan ik de rem niet vinden, of zoals iemand me zei, je remt wel volop maar je geeft nog meer gas.... dat leidt natuurlijk op de lange duur naar burnout... Gelukkig ga ik er binnenkort een maand tussenuit dus. Vroege zomervruchten, zoals die aan onze bessenstruiken, die heerlijk smaken maar waar de merels eerder bij zijn dan dat ze rijpen... Is dat een metafoor voor mijn werk momenteel? Tja misschien ergens wel! Ik heb veel gezaaid, en onderwijl genoten van het werken aan en uitvoeren van diverse programma's. Zo is er het thema Natuur en Gezondheid dat ineens volop in mijn leven aandacht vraagt. Daarover heb ik een artikel geschreven ism Jules Hinssen, met de mooie aanhef; 'Gezondheid is een neveneffect van plezier en liefde...' Een uitspraak die ik ontleende aan Dee Wallace, een van de vele sprekers op de internetcommunity www.masterworkshealing.com. Echt de moeite waard, zowel 't artikel als deze site. Op het Eigentijds Festival ontdekte ik ineens een prachtig vermogen, om in een sessie met iemand de hulp van natuurenergieën, wezentjes en deva's in te roepen. Tijdens de woensdagmiddag rond Het Oude Weten bij Gerlinde op de tuin, leerde ik van haar om middels een vortex je innerljike werkruimte te openen. En daarbinnen te kunnen samenwerken met aardse en kosmische krachten, waaronder Pan. Deze ervaringen brachten mij op het spoor van deze natuurlijke aardeheling die we tot onze beschikking hebben! Ik heb nu al meerdere keren gemerkt dat op mijn verzoek bloemen, kabouters en elfjes hun helende werking kunnen doen... Daarover schreef ik in een beknopt verslag van de serie studiemiddagen rond Het Oude Weten. En zo is er nog wel het een en ander te melden, zie ook mijn jongste NwsBrf Mens&Natuur. Maar zoals ik schreef zie ik nu, dat ik zelf nog weinig heb geoogst, en de vraag is of dat erg is? De merels moeten ook groot worden toch... zorg voor de aarde! Ja helemaal goed én ook de zorg voor mezelf is daarin belangrijk. Ik mag mezelf wat beter beschermen, meer aanhoudend dichtbij huis betrokken blijven bij wat ik in gang zet. Daarom kies ik er ook voor om meer aandacht te geven aan mijn Praktijk Mens&Natuur. Ik heb fijne samenwerkingen gevonden met mensen in mijn direchte omgeving. En de grote vreugde van het werken met Skype om sessies, te geven. Je hoort nog van me daarover... Een hele goede zomer, genieten van de vruchten, rijp en groen! Gerwine Datum: 23-06-2011 in natuurbespiegelingen Reacties (toevoegen)Dataloggers en vlieggedrag van man en vrouw
Dit prachtige voorjaarsweekend hebben we op Vlieland doorgebracht, waar we Lenze, een goede vriend van ons, hebben bezocht. Ik was er tevens op een verkennend onderzoekje naar de mogelijkheid van een groepsaccomodatie voor de spirituele natuurbelevingavonturen, die ik ook in de toekomst nog hoop te ondernemen. Al snel bleek me dat de plek, die ik op het oog had, een voor mijn doel wel erg wetenschappelijk en kennisgerichte functie gaat krijgen. Een locatie waar veldonderzoekers, scholieren en studenten hun specifieke natuurbeleving naar hartelust kunnen uitoefenen. Vriend Lenze is zeer goed op de hoogte van veel van het lopende onderzoek naar wadvogels, drieteentjes en meeuwen. Al wandelend over de uitgestrekte zandvlakte van de Vliehors vertelde hij ons wetenswaardigheden over zee, strand en wad. Eentje bleef me bovenmatig bij. Het ging over het onderzoek dat mn Kees Camphuysen doet aan het gedrag van Kleine Mantelmeeuwen, die je veelvuldig tegenkomt op de waddeneilanden en aan de kust. Zoals vele vogels worden ook deze dieren tegenwoordig in hun gedrag gevolgd, door ze piepkleine zendertjes aan te meten, zogenaamde dataloggers. Een soort hightech vogelrugzak met uiterst lichtgewicht GPS-techniek. Een miniatuurbandrecorder die alle verplaatsingen van een vogel iedere drie seconden opneemt, vergelijkbaar met de wijze waarop ons mobieltje onze bewegingen verraadt. Er is een ingebouwde bewegingssensor, zoals ook hardlopers die al kunnen aanschaffen, waarbij veel van het gedrag van vogels in beeld kan worden gebracht. De vogels worden daartoe gevangen, geringd en er worden allerlei gegevens genoteerd over bijvoorbeeld het gewicht, het verenkleed en het geslacht van de betreffende vogels. Bij nadere bestudering van de grote hoeveelheid gegevens van de verspreiding van deze meeuwensoort kwam iets zeer opmerkelijks aan het licht. De mannetjes vlogen bij hun dagelijkse vliegtochten de zee op, de vrouwtjes allemaal naar het vasteland!!! Als mensenvrouwtje groot gebracht ten tijde van de emancipatie moet ik wel weer even slikken bij dergelijke waarnemingen. Om vervolgens voor me zelf te constateren dat er ondanks alles door het hele dierenrijk, en dus natuurlijk ook bij mensenkinderen, grotere en kleinere verschillen zijn waar te nemen tussen mannen en vrouwen. Zo ook bij deze meeuwen. En het zal zijn functie hebben, oa bij het voeden van hun jongen, die van vaders en moeders verschillende soorten voedsel krijgen aangereikt. Vervolgens werd me duidelijk dat ik, ondanks grote verwantschap in liefde voor en betrokkenheid bij de natuur met bovengenoemde vogeldeskundigen, ik gewoon een vrouwtje ben, dat meer op heeft met de spirituele, gevoelsmatige beleving van de natuur. En daardoor andere eisen stel bijvoorbeeld ook aan accomodaties en de omgeving waarin ik wil en kan werken met mensen. Als vrouwtjes vliegen we gewoon een andere kant uit dan de mannetjes, én beide zijn nodig en noodzakelijk voor het doen opgroeien van onze jongen en het voeden van de wijsheid van de mensheid. Datum: 11-04-2011 in natuurbespiegelingen Reacties (toevoegen)
|
Weblog • Laatste reacties |
||||||||
|
|